The Battle Of Chile

Vlak voor de parlementsverkiezingen in Chili begon Patricio Guzmán in het voorjaar van 1973 met het filmen van de gebeurtenissen in zijn thuisland. In de eerste twee delen van de documentaire zien we de aanloop naar de militaire staatsgreep van generaal Augusto Pinochet in september van dat jaar. Door de slechte stand van de economie is het onrustig in Chili. De rechtse oppositie probeert het land te destabiliseren en de regering van de linkse president Salvador Allende in diskrediet te brengen. De sfeer in het land wordt grimmig. We zien bijeenkomsten waar fel wordt gediscussieerd en demonstraties van aanhangers van Allende, die ‘Allende, Allende, het volk zal je verdedigen’ scanderen. Toch is op 11 september de staatsgreep een feit. In het laatste deel van de documentaire springt Guzmán terug in de tijd en bekijkt hij de gebeurtenissen in de aanloop naar de staatsgreep opnieuw, nu vanuit het perspectief van gewone arbeiders, boeren en de lagere klasse.

Na de staatsgreep besefte de filmcrew dat de filmopnames een doodvonnis konden betekenen. Het beeldmateriaal werd verdeeld en verstopt op verschillende locaties in Santiago. Regisseur Guzmán werd opgepakt en zat twee weken vast in het Nationale Stadion van Chili, maar de militairen vonden zijn filmrollen niet. Met Franse en Zweedse diplomatieke hulp wist Guzmán zijn geboorteland te ontvluchten en het filmmateriaal het land uit te smokkelen. Hij belandde uiteindelijk in Cuba waar hij met zijn crew tussen 1974 en 1979 werkte aan het bekijken, ordenen en monteren van de honderden uren beeldmateriaal. Het resulteerde in deze documentaire-klassieker, een vaste waarde in lijstjes met de beste documentaires aller tijden.