Playtime
Tati’s meest ambitieuze film werd in 1967 door pers en publiek slecht ontvangen en bracht hem in grote financiële problemen. Tegenwoordig geldt deze film over toeristen in het kille, ultramoderne Parijs als zijn meesterwerk.


Het kleurrijke Parijs uit Mon Oncle is in Playtime een kille, geestdodende, ultramoderne stad geworden boordevol staal- en glasarchitectuur. De film volgt een groep Amerikaanse toeristen die in Parijs terechtgekomen is. Tegelijkertijd probeert Monsieur Hulot op tijd te komen voor zijn afspraak met een belangrijke ambtenaar, maar hij raakt verstrikt in het doolhof van moderne kantoorgebouwen. Tati weet op inventieve wijze alle hoeken van het doek te vullen met grappen.