La Roue
‘Er is cinema vóór en na La Roue, net zoals er schilderkunst is vóór en na Picasso’. Aldus Jean Cocteau over deze monumentale, zeven (!) uur durende filmklassieker over verboden verlangen van Abel Gance (Napoléon).
La Roue behoort tot de absolute hoogtepunten van de zwijgende cinema en markeert een keerpunt in de filmgeschiedenis door zijn radicale vormexperimenten en vernieuwende montagetechnieken.
De film vertelt het verhaal van de noodlottige liefde van spoorwegingenieur Sisif voor Norma, het weesmeisje dat hij in huis neemt en opvoedt als zijn eigen dochter. Wanneer hij zich realiseert dat zijn gevoelens voor haar verder gaan dan vaderlijke genegenheid, raakt hij verscheurd door schuldgevoelens en schaamte. Zijn innerlijke conflict zet een reeks tragische gebeurtenissen in gang.
Het verhaal is eenvoudig, maar Gance weet het uit te werken tot een intiem en meeslepend epos dat de volledige speelduur blijft boeien. Vooral de snelle, ritmische montage – destijds revolutionair – maakt nog altijd een verbluffende indruk.
Lumière presenteert een digitaal gerestaureerde versie van La Roue, met muziek van het Berlin Radio Symphony Orchestra.