Elena
Somber, visueel imponerend drama van Andrei Zvyagintsev (Leviathan) met een vleugje Hitchcock over klassenverschillen in de moderne Russische maatschappij.
In Elena onderzoekt Zvjagintsev de morele implicaties van de opkomst van het kapitalisme in het Rusland van de eenentwintigste eeuw. De nieuw-rijke Vladimir wordt verzorgd door Elena. Zij komt uit een lagere sociale klasse en pendelt tussen het luxe appartement van haar oudere echtgenoot en de armoedige flat van haar alcoholistische en werkloze zoon en diens gezin, dat ze financieel probeert te ondersteunen. Als je halverwege de film Elena wel denkt door te hebben, blijkt Zvjagintsev een geraffineerde verrassing in petto te hebben.
Andrei Zvjagintsev wordt vaak vergeleken met landgenoot Tarkovski om zijn trage, poëtische stijl en voorliefde voor existentiële thema’s en symboliek. Door de thrillerelementen en de spaarzaam ingezette score van Philip Glass – die nadrukkelijk bijdraagt aan de voelbare spanning – is naast Tarkovski ditmaal ook Hitchcock dichtbij. De film won de Speciale Juryprijs van de Un Certain Regard-sectie van het filmfestival in Cannes.